Spring naar content

Meer genomen van de jongens

Alle leerlingen en de twee leerkrachten van groep 7/8 geven hun poppetje een plek op het veld. ‘Wat zie je?’, vraag ik aan de groep. Verbaasd kijken de leerlingen en de juffen naar de klas van gevoel. In het midden staan de twee leerkrachten. Om hen heen is het leeg. Links van het midden staan de meiden in een halve cirkel met de ogen gericht naar de juffen. Rechts van het midden staan twee groepen jongens met de ogen naar elkaar gericht.

Onrust

Een leerkracht deelt hoe zij zich voelt in de groep. Er is onrust in de groep. ‘Welke kleur heeft de onrust?’, vraag ik. ‘Rood’, geeft ze aan. ‘Is het klein of groot?’ ‘Groot’, zegt ze. Ik geef haar de grote rode schijf en vraag de leerkracht deze te plaatsen op het veld. Ze legt het bij een groep met jongens. De jongens beginnen te lachen. Ze hadden dit wel verwacht.

GG.27-pesten-scaled-1

Boos

Eén van de jongens wil graag vertellen met de bus. Als hij vertelt over de emotie ‘boos’ kleurt hij rood en komen er tranen. Geëmotioneerd vertelt hij over hoe de juf van een jaar geleden de meiden in zijn beleving voortrok. Hij geeft hier wat voorbeelden bij. Andere jongens erkennen en herkennen dit. Het maakt was los in de groep. De leerkrachten wisten dit niet. Een meisje vraagt mij of het haar schuld is. ‘Dit is niet jouw schuld. Jij bent de kleine, de juf is de grote.’ Zeg maar: Het is niet mijn schuld. Ik ben de kleine’. ‘Het is niet mijn schuld. Ik ben de kleine.’, zegt ze hardop en kijkt er opgelucht bij.

Beweging

De leerkrachten geven aan dat ze dit niet wisten. Een leerkracht en een paar meiden voelen de behoeften om een beweging te maken op het veld. Een meisje beweegt met haar poppetje naar de onrust. ‘Ik draag hier ook aan bij’, zegt ze. Eén van de leerkrachten volgt haar voorbeeld. ‘Ik draag er ook wel eens aan bij.’ Er ontstaan meer bewegingen op het veld en de duidelijke scheiding, zoals deze in het begin zichtbaar was, valt niet meer te herkennen.

Nagesprek

In het nagesprek vraag ik of de leerkracht van een jaar geleden hier nog werkt op de school en of ze bereid zou zijn om het met de groep te hebben over de ervaring van de jongens. Om het te hebben over de balans tussen geven en nemen. Onbewust is er meer gegeven aan de meiden en meer genomen van de jongens.

In balans brengen

De leerkracht staat open voor het idee om het met de groep te bespreken. Zij was zich niet bewust van hoe haar handelen aan dit gevoel van de jongens heeft bijgedragen. Het gaat ook niet over de schuldvraag. Het gaat over in balans brengen.

Een belangrijke helende zin die de juf uitspreekt is: ‘Jongens, jullie zijn voor mij net zo belangrijk als de meisjes.’ De jongens knikken. Het is goed zo.

Deel dit bericht via:

Gastredacteur: René van der Weel

Dit artikel is aangeleverd door René van der Weel, begeleider en coach in het onderwijs die GroepsGeluk inzet waar het nodig is en zich jaarlijks onderdompelt in trainingen bij GroepsGeluk.

Gerelateerde berichten

Hoe GroepsGeluk de rust in juf Suzans klas terugbracht

Hoe GroepsGeluk de rust in juf Suzans klas terugbracht Juf Suzan was ten einde raad. Ondanks haar…



Lees verder
Van groepsgedoe naar harmonie in de klas

Van gedoe in de klas naar harmonie in de klas In een klaslokaal ergens in Nederland, waar…



Lees verder
Groepsgeluk-verkleind-8

Over oprichtster Désiree:

Moeder van vier, therapeut, leerkracht en eigenaar van praktijk AllesKids&Co & GroepsGeluk.

Lees meer.. 

Volg ons op

groepsgeluk-poppetjes.jpg

BenieuwD wat we voor jou kunnen betekenen?

Nieuwsbrief ontvangen?

Nieuwsbrief
Ik heb de Algemene Voorwaarden en Privacyverklaring gelezen en ga hiermee akkoord. *

GroepsGeluk verhalen uit de praktijk:

Op de hoogte blijven? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Nieuwsbrief
Ik heb de Algemene Voorwaarden en Privacyverklaring gelezen en ga hiermee akkoord. *

Samen de wereld mooier en maken?
Neem gerust contact op om te kijken wat GroepsGeluk voor jou kan betekenen!